Omdat het gemeentehuis van Cromstrijen in Numansdorp niet zo groot is als in Binnenmaas en Korendijk, werd de reizende  Lustrumexpositie, ter gelegenheid van het 60 jarig bestaan van onze FCHW, op dinsdagavond 1 november voor de tweede keer geopend door de wethouder van o.a. kunstzaken, dhr. P. Paans. In verband met plaatsgebrek was besloten om in Cromstrijen de  Lustrumexpositie (in totaal 40  foto’s) in twee aparte  tentoonstellingen van elk 20 foto’s te presenteren. Op 19 mei 2016 was de opening van het eerste gedeelte van de tentoonstelling. Twintig prachtige, groot formaat foto’s op dibond sierden de hal, de  gangen en het trappenhuis van gemeentehuis Cromstrijen. Daarna is de reizende tentoonstelling nog naar het clubhuis geweest, naar het gemeentehuis Korendijk in Piershil en nu dus weer in Cromstrijen.

Ik weet niet wie het bedacht heeft, maar het was een gouden greep om de tentoonstelling op dinsdagavond te openen. De  eerste opening in mei was op donderdagavond. Een paar “Die Hards” -hoofdzakelijk leden van de expositiecommissie- stonden beschaamd de fotoclub te vertegenwoordigen. Ik schreef toen ook:  Welk signaal geef je af -aan de pers of aan de wethouder kunstzaken- als zelfs fotoliefhebbers niet de moeite nemen om naar de opening te komen van een tentoonstelling van prachtige foto’s ... en zelfs niet geïnteresseerd zijn in hun eigen foto’s?

Ik zou zeggen:  Openingen voortaan op dinsdag!!

Nu was het op dinsdagavond een gezellige drukte en stonden we trots, in groten getale, als fotoclub te genieten van de speech van de voorzitter.

Afbeelding2 

Vol aandacht luisterde men onder het genot van een kopje koffie naar de loftuitingen die hij heel genereus uitdeelde aan de leden van de fotoclub die deze tentoonstelling, hetzij door er gewoon aan mee te doen, hetzij door extra werkzaamheden mogelijk hadden gemaakt. Een schouderklopje doet zoveel goed!!

Afbeelding3

Ook wethouder kunstzaken Pieter Paans was heel blij met de tweede fototentoonstelling in zijn gemeentehuis en nodigde ons als fotoclub uit, om het volgende jaar weer in het gemeentehuis te exposeren. Nou dat is nog eens een mooi compliment!!

Ik snap dat een tentoonstelling van een hele fotoclub ontzettend veel variatie geeft in stijl en onderwerp. Dit in tegenstelling tot de tentoonstelling van één fotograaf, die ook naar variatie in onderwerp zal zoeken, maar hij  zoekt ook naar eenheid in de expositie. Wat hoort bij wat en door zijn stijl -wat zijn handschrift is- ook de beperking heeft dat het niet zo verrassend is en niet van de hak op de tak springt. Dit kan heel verfrissend zijn voor de toeschouwer, die nu een totaalbeeld krijgt van wat er mogelijk is met fotografie.

Afbeelding4

Na het overhandigen van de bloemen werd de tentoonstelling geopend en kon men genieten van de prachtige foto’s. De deelnemers van wie de foto’s hier hangen, moeten nog even geduld hebben tot ze hun foto’s mee naar huis kunnen nemen. De eerste 20 foto’s hangen al lekker thuis bij de deelnemers te pronken. Gelukkig zijn tot nu toe alle foto’s ongeschonden uit de strijd gekomen. Het is nog al wat om acht keer in- en uitgepakt te worden. Duimen dat de laatste 20 ook veilig overkomen!

De meeste bezoekers gingen gelijk de tentoonstelling bekijken. Anderen waren nog even in gesprek.

Afbeelding5

Bertus en Jo hadden een prachtige plek voor hun foto’s bij de deur naar de raadszaal. Tevreden lachend stonden ze te genieten.

Afbeelding6

Het trappenhuis, wat hier zo fotogeniek op de foto’s staat -maar voor ons zo moeilijk was om in te richten- geeft een leuke omlijsting aan het geheel.

Afbeelding7

Onbewust van alle capriolen die er zijn uitgevoerd om alle foto’s een mooie plek te geven, liep men te genieten.

Afbeelding8

Het is wel apart, dat als je nog nooit een tentoonstelling hebt ingericht, je nooit nadenkt over hoe alles bevestigd is. Je denkt gewoon dat handige jonge mannen, wiens beroep dit is, het eventjes fixen. Ikzelf die nog niet op een stoel durf te staan i.v.m. hoogtevrees, zag met angst en beven -en soms ook niet doordat ik mijn ogen dicht had- deze heren op leeftijd, heel moedig balancerend op een trap staand, gezamenlijk de klus klaren. Chapeau voor deze helden!

En het is maar goed ook, dat je hier niet over nadenkt, want je komt tenslotte om te genieten van de foto’s.

Afbeelding9

Na alles bekeken te hebben, weer naar beneden, waar een hapje en een drankje klaarstonden.

Lekker babbelen, oude bekenden tegenkomen, opscheppen over je fototoestel, alles kan en mag.

Afbeelding10

 

Mystery guest?

Afbeelding11                       

Het bleek een aspirant lid te zijn die belangstelling had om op de fotoclub te komen.

Nog even trots poseren met Beatrix. Deze twee heren hadden de mooiste plaatsen voor hun foto’s. Niet te missen. Iedereen die het gemeentehuis verlaat, ziet meteen achter het beeld van Beatrix, de mooie foto’s van Bas en Willem.

Afbeelding12

Foto’s en tekst Leny Bravenboer.